July 29th, 2008
tula
Sa Mata Ng Sanaw
Tila pelikula ang ipinasusulyap ng sanaw,
baha-bahagi ng binubuklat na kwento
ng sinumang sumisilip. Katulad kanina
na di sinasadyang mapasulyap ka
sa iyong nilalakaran, baka mabasa ng tubig
na naipon ang paang pagod sa kalalakad.
Sa mata ng sanaw may sindi ang pandama
ng banal at marungis. Sinasalag ng pangungurus
sa mukha ang anumang pamahiin...huwag
huwag naman mangyaring may mangyari.
Ngayong basag-basag sa mukha ng sanaw ang bahaghari,
saang lupalop gagapang ang kulay ng pag-asa?
Pagkat alam nating kapag sumabog ang lahat ng kulay,
tila balang bibistay sa paligid ang pagkalat
at walang mabubuo. Walang magiging lantay na lunti,
mapagpalang pula, o mabining puti. Pagkat tayo
ang tumutuklas sa palumpong ang dulo ay bukal.
Paglaon, tititig sa batis, dadamhin sa dalisdis,
titikim ang labi, saka iinom ng malinis na tubig.
yaong hindi namamahay sa silid ng bawat sanaw
na ating nadadaanan.