April 19th, 2006
Laman ng isip
Di ko alam kung nagpepenetensiya pa ako sa mga agam-agam na iniwan sa akin nitong Kwaresma. Nakapag-isip ako na talagang sa pag-iisa ang hahantungan ko at walang makakasagip sa akin kahit pa mga kamag-anak ko. di kasi ako marunong magmahal o nahihirapan akong magpakita ng pagmamahal.
At kung ang pag-iisa ang pinakamainam na paraan upang patuloy akong tumakbo at makakilos sa buhay ito na nga lang ang gagawin ko.
Nabalitaan ko ang pagkakasakit ng tatay ko sa probinsya at ni hindi ako makauwi sa hiya o pride dahil sa nangyayari naming problema noong nakaraang Pasko. Pero naguiguilty ako. Nahihiya ako sa mga kapatid ko.
Nakagagaan na lamang sa akin ang pagtira ng dalawa kong favorite na pamangkin sa bahay. Iniwan muna sila ng kapatid kong bunso at sila ang nmagpapasaya sa akin. pakiramdam ko kasi sila lang ang nagaappreciate sa akin sa mga munti kong pasalubong na karaniwan ay yung mga mumurahing story books na nabibili sa palengke. Tuwang-tuwa sila dahil parehong mahilig magbasa ang mga ito, mana sa akin.
At kunswelo na rin marahil ang pagdating ni Rommel sa office , at least may kasama na akong poet.
At kung ang pag-iisa ang pinakamainam na paraan upang patuloy akong tumakbo at makakilos sa buhay ito na nga lang ang gagawin ko.
Nabalitaan ko ang pagkakasakit ng tatay ko sa probinsya at ni hindi ako makauwi sa hiya o pride dahil sa nangyayari naming problema noong nakaraang Pasko. Pero naguiguilty ako. Nahihiya ako sa mga kapatid ko.
Nakagagaan na lamang sa akin ang pagtira ng dalawa kong favorite na pamangkin sa bahay. Iniwan muna sila ng kapatid kong bunso at sila ang nmagpapasaya sa akin. pakiramdam ko kasi sila lang ang nagaappreciate sa akin sa mga munti kong pasalubong na karaniwan ay yung mga mumurahing story books na nabibili sa palengke. Tuwang-tuwa sila dahil parehong mahilig magbasa ang mga ito, mana sa akin.
At kunswelo na rin marahil ang pagdating ni Rommel sa office , at least may kasama na akong poet.
Posted by kikomontesena at 08:47 AM | 1 comments
drawing
