tabulas.com

Ang Pagdakip Sa Aking Tula
Ni Francis Montesena, 2/28/06



Hindi ako
nakapaghanda,
binigla.

Dinakip
ang aking
mga salita.

Binusalan
ang mga paksang
hindi raw kailangang
itago sa mga imahe.

Itinali ang dulo
ng mga saknong
upang mahinto
ang pagdugtong
ng mga adhika.

Dahil sa pula
ang kulay
ng tinta…
bawal.

Di raw kailangang
humiyaw ng
panghihikayat
ang aking
mga titik.

Isang paniniiil;

Sa mga daliring
kumikiwal
ilabas ang totoo
sa mga likhang
hindi kaylanman
maikukulong
ng anumang batas
na pumipigil
sa pag-aaklas ng dibdib;
Mga tulang
di magpapatalo.

Akala lang nila
na wala na akong
magagawa.

Nanood ako sa dvd ng Big Mommas House, Mine Yours Ours, Running Scared at di ko natapos ang Firewall.

Umattend ako sa meeting Pinoypoets sa Mcdo St. Francis. At napagkasunduan ang mga bagong rules para sa membership at iba pang proyekto.

Umattend ako sa huling palihan sa LIRA sa UP at salamat naman at nakapasa ang tula ko. Sa Tuesday na ang Graduation namin at bigayan ng certificate sa Conspiracy Bar sa Visayas Ave. Pagkatapos noon ay magdedeliberate na rin ang mga members kung sino sa aming mg fellows ang makakalusot para maging bagong member ng grupo.

Huli man ay nkahabol pa ako sa kasayahan sa bahay ng ate ko, umaapaw ang handa sa bday ng bayaw ko.

Nakasama ang tula kong "Pagdakip" sa polyeto ng KM64 na ipakakalat ng grupo kontra sa National Emergency ni Gloria.

Pasyal kayo sa link ng polyeto:


http://f4.grp.yahoofs.com/v1/oJcLRNkMAD8VpQTld6nuAH47-3IG3OHMDgccpwksE42O6iz8rrrKNrj_JUEsNFbJHRgk37ods3hanrfDjEw5xcsEOJ41A25gHT8i1cV8/mga%20chapbooks/polyeto-1017spread.pdf

Kagabi, excited akong nag-undertime upang tumungo sa Conspiracy Bar na pagdarausan ng aming Graduation sa LIRA.

5:45 ako dumating kaya tumambay muna ako at kumain sa Jollibee, mga 6:00 ay pumasok na ako sa venue at may nadatnan na akong isang estudyante na hinihintay si Sir Vim Nadera.

Dumating si Glenn Sales kaya ayos at may kakwentuhan na ako. Dumating na isa -isa ang mga panauhin; Pete Lacaba, mga di ko kilalang artist/painter at si Sir Rio Almario. Lumapit sa mesa namin si Sir at nakipagkwentuhan. Pinatext niya sa kin ang mga fellows kung nasaan na.

Isa-isa nang nagdatingan ang mga kasama. At kahit di pa kumpleto ay sinimulan na ang programa. Nakabili ako ng CD na patungkol kay Abadilla sa halagang 225 (Kaakuhan).

nagsalita si Sir Rio, ibinigay ang mga certificate at umpisa na ang speech ko. Salamat naman at naibigan niya ang mga sinabi ko. Nagsalita si kath Tolosa na napilitan dahil late dumating ang dapat magsasalita na si Mam Norie Estares.

Nagperform kami ng impromptu ng isang sanaysay mula kay Abadilla
( yung madalian kong sinurf ) at maayos naman naming nagawa.

Nakaaaliw ang mga special numbers lalo na yung puppet na si Nonoy at yung musika ng Lumad ba yun.

Nag-usap muna kami ng konting members ng PP tungkol sa proyekto ni Makoy. habang sa kabilang mesa ay nagdedeliberate ang mga LIRA members kung sino ang mga bagong kasapi na pipiliin sa grupo namin. ( I am crossing my fingers na makasali ako).

Ang Imahen sa TV
(interbyu sa DZBB Marso 7, 2006 ng umaga)
ni Francis Montesena



Nakita kita sa TV, nakangisi,
( na karaniwan sa aso );

nagmamagaling
sa pagbaba ng dolyar

nagmamaganda
sa di pagkatuloy ng kudeta

nagbabalitang
itataas ang sweldo ng manggagawa

nagsasabing
bumaba ang foreign debt

bumabatikos
sa kumakalaban sa sariling kampanya

umaawit
na papuri sa pataas daw na ekonomiya

Hallelujiah!

Mahabaging glorya.

Kaawaan sana.

Amen.

Tanggungong
Ni Francis Montesena 3/8/06


Bawat haligi ng kubong ito
na yari sa kawayan
ay inari mo nang
maging tanggungong;

imbakan ng pawis
ng pagkaaba,
ipunan ng sipag,
hulugan ng pag-asa.

At sa umaga,
kapag puno na
ay iitakin nang dahan-dahan;
hindi dapat mabiyak
ang haliging kawayan,
Yaong tamang butas lamang
upang dukutin ang biyayang tipon.

Dito at doon
ay makabibili ka na
ng malinggit na ginhawa,
ng pirasong paglaya
mula sa tanggungong ng awa.


****Tanggungong , alkansiya, impukan na yari sa bao ng niyog o sa bumbong na kawayan.

Ambulong
Ni Francis Montesena, 3/14/06

Walang wikang
namamagitan sa mga titig,
ngunit liglig
ang adhika ng pagsasanib

Pigilan man
ang pag-agos ng salita
ay nagkakasundo
ang mga tuyo mang dila;

Tinitipon
ang agam-agam
iwinawaksi
sa mga sulok ng tipanan

Upang hindi
panghinaan ng loob
sa balaking
alisin ang moog

na nakaluklok
sa tuktok,
na nag-aakalang
hindi dudupok

ang upuang
nasanay
sa kanyang
pagkuyakoy.

Sa ambulong,
masigasig
ang mga bulong,
sa mga lansangan
ay alulong. . . dagundong

na bibingi sa paglaon.


Ambulong, dagliang pagpupulong ng mga nagkakaisang damdamin o pulutong ng mga tao.

Kagabi ay dumalo ako sa anibersaryo ng KM 64 sa Conspiracy Bar. As usual napakaaga ko doon, pero may mas maaga sa akin , si Makoy. Kumain muna ng konti at tumungo na sa lugar. Andoon na ang mag-asawang Medel At Cza. Nagdatingan na ang mga tao at nakakatuwa ang gma kwento ni Tata Raul. Nakakamangha talaga ang performance ni Makoy, napakatapang ng pagmumura niya , ang lutong. nangamba nga ako na baka may infiltrator sa loob . Nakakuha na rin ako sa wakas ng kopya ng chapbook kung saan may isa akong tula ( Gradwait) at yung "Oust" chapbook nila. Nagulat ako sa polyeto dahil bumulaga ang pangalan ko sa ilalim pa mismo ng larawan ni Gloria gayung napakahinhin pa nga ng tula ko kung ikukumpara sa mga tulang tumutuligsa talaga sa administrasyon. nahilingan pa akong tumula din na ikinagulat ko dahil wala naman ako sa program. Ipinakilala akong miyembro ng Pinoypoets. Dumating din si Lolito Go na may kasamang napakagandang dalaga, si Jonar at Claire. Umalis na rin kami ni Tata ng mga 9 pm na. Umangkas sa motor ni Tata at nakipagpalitan ng salita habang nasa daan. Kumain sa isang turo-turo at umuwi na ng tuluyan.

Paghuhukom
Ni Francisco Monteseña 3/16/06


Isang paglilimi:
Kung ako ay haharap ngayon sa Lumikha,
Hubad,
Nakadipa,
Humihingi ng habag,

Ako kaya ay huhusgahan
Sa laki ng aking tiyan,
Sa lubog na mga mata,
Sa nakayapak na mga paa?

Ako kaya ay hahatulan
Sa dami ng kasalanan
O sa dami ng kabutihan?
Sa ibinigay na pagmamahal
O sa inangking kalungkutan?
Sa hinabing pangarap
O sa dinustang panaginip?
Sa dami ng kaibigan
O sa mga pinatay na kaaway sa isipan?

Kung magkaganito
ay isusuka ko na lamang
ang mga natipong pagmumura,
At nang hindi lumobo sa tiyan
pagharap ko sa Kanya;
Ipapahinga ang mga mata,
ipipikit at hindi na titingnan
ang lahat ng di ninyo nakikita sa dilim;
Sasapnan ang mga paa
ng kahit anong hindi makapagpapaalala
sa init ng lansangang dinadaanan
sa araw-araw na paghahanap
ng kalayaan, makatakas sa nilikhang bilangguan.

At kung hatulan sa dami ng kasalanan,
Hindi ko na iaahon ang sarili
sa apoy na kakain sa katawan at kaluluwa.
Hahayaan kong lapnusin ang balat at laman,
mangisay sa sakit na mararamdaman,
kailangan ko lamang pagdusahan
ang lahat ng hinabing kapalaluan.
Saka ako magsisisi kapag
Lahat ay akin nang napagbayaran.

At kung hatulan sa inangking kalungkutan,
Hahayaan kong isadlak na lamang ako
sa puyo pa ng ibayong kalungkutan.
Doon ko lamang madaramang
ako at ako lamang ang lungkot…saka ko
lilingapin ang saya sa kawalan ng pag-asa.

Alam ko at natitiyak na padadalhan mo ako
ng ligaya sa iyong mga panalangin.

At kung hahatulan ako
sa dinustang panaginip,
Ikaw na lamang na aking maiiwan
ang suminop sa gutay-gutay na larawang
hindi ko nagawang buuin;
Saka mo ipukol sa kinalalagyan ko
at aariing ang gawa mo ay akin. . . pahiram muna ng panaginip.


At kung sa huli ay malaman kong
sa dami ng kaibigan ako hahatulan,

Nakatitiyak akong
Luwalhati na ang aking patutunguhan.

Sana po makarating kayo, manood at makisali sa aming kasayahan sa Friday, march 24, 6 pm. Tutula po ang mga bagong kasapi ng LIRA. May mga individual number po, kabilang na siyempre ako sa " Isang Dipang Langit" ni Amado Hernandez.






Sentrong Pangkultura ng Pilipinas

SANGAY PAMPANITIKAN

BERSO at SUBERSYON

Isang Gabi ng Ritmo at Talinghaga

Dalawang dakilang artista ng ating panahon!

I. "Pagsukob sa Daigdig"
Pagdiriwang sa sining ni Alejandro Garcia Abadilla

II. "Pagtingala sa Isang Dipang Langit"
Pag-alaala sa diwa ni Amado Vera Hernandez

III. Malayang Tulaan

Itinatampok:
Linangan sa Imahen, Retorika at Anyo (LIRA)

kasama ang UP Repertory, Kalumad, College Editors Guild of the Philippines
CCP Chorale, at mga makata't kabilang sa mapanlikhang sektor

LIBRENG PAGTATANGHAL
tula, dula, musika, at samu't saring palabas

Marso 24, 2006, 6:00 ng gabi
Bulwagan ng Tanghalang Nicanor Abelardo (Main Theater Lobby)

Bilanggo Sa Larawan
Ni Francisco Monteseña, 3/21/06


Ikinulong kita sa larawang ito.

Natutuwa ako at hindi na ako matatakasan pa
ng iyong ngiti. Ito lamang ang tanging baon

ko sa napakaraming alaalang binubura
ng init ng panahon. Sa kulungan mong ito

natagpuan ko ang aking kalayaang
magmahal, umasa, maghintay.

Akin ang kislap ng iyong mga mata,
walang kaagaw sa biloy ng iyong pisngi.

Walang kahati sa angkin mong buhay.
Sa larawang ito, kung saan lahat ng iyo

ay angkin ko . . . Ikinulong kita
upang di na makaalis ang iyong gunita

na sa katotohanan ay matagal nang pinalis
ng iyong pagkainip at pagkasawang maghintay.

Hindi mo nagawang labanan ang oras,
samantalang kinandili ko ang pangungulila;

Sa pag-aakalang hindi ka parurupukin ng panahon;
Ang larawan mong ito, sa malas ay hindi maitapon.

Kagabi,
Hindi ko akalaing dudumugin, may mga nakatayo pa nga, ang event namin sa CCP. Yung initiation ng mga bagong kasapi ng LIRA. bukod kasi sa ang layong puntahan ng CCP ay napakalimited lamang ng may pag-ibig sa tula.

Ang aga ko doon, mga 2 pm andoon na ako, at mabuti naman at mabait ang coordinator ng event. Ang sakit pa ng ulo ko na parang binibiyak. Di ko alam kung dahil sa init ng panahon na di kayang patayin ng aircon sa loob ng CCP; o dahil sa kaba sa iniisip kong mangyayari sa performance ko.

Isa-isang nagdatingan ang mga kagrupo kaya nabuhayan ako ng loob.

Sa performance mismo dumating si Rio Alma , na ang press release ay di makakapunta. Kaya naman mas parang tambol sa kaba ang dagundong ng dibdib ko. Ako pa naman ang una sa grupo namin na magpeperform. isip ako kung paano makakaattract ng audience, kasi ang gagaling ng mga performances lalo na yung kay Vivian Limpin. Kaya impromptu nang tawagin ang pangalan ko, tumayo lang ako at dumipa sabay tingala habang naglalakad patungo sa stage. Biruin mo, nakatingala, eh kung nadapa ako ng panahon na yun di nakakahiya talaga. Pero sabi nga ni Jonar, kapalan lang ng mukha yan! Pagbaba ng paningin ko ang nakita ko pa ay mukha ni Rio Alma na nakatingin sa akin kaya unang linya pa lang parang pakiramdam ko ay nabulol ako. Pero tinapangan ko sikmura ko sa buong performance, dinaan sa emosyon at ekspresyon sa saliw ng background kong instrumental na " Bakya mo Neneng".

Nang matapos ay dumipa muli, tumingala patungo sa upuan ko habang inihahatid ng mga palakpak ng tao. Ang sarap ng pakiramdam.

Binabati ko ang buong grupo ng Estropa, fellows ng LIRA 2005, dahil maging ang indiv. performances nila at ng grupo ay ang galing-galing.

Sana may mga ganito muling pagkakataon

May mga bagay at pagkakataong nais ko talagang simulan sa panalangin, tulad ng kung ako ay kinakabahan, at nalulungkot. May mga nagsasabing sobra ko namang OA o "totoo ba yan, Kiko" na pagtatanong sa akin, tulad noong bago magtanghal sa CCP.

Kinakabahan ako kaya nais kong panghawakan ang panalangin, at nais ko sanang ang buong grupo ay manalangin din; tulad nang kinagawian naming mga members ng choir noon na nagtatangghal sa TV kapag Sunday Mass sa channel 9.

Nagkamali ako na inexpect ko na lahat ay bukas-palad at di tatanggi sa panalangin. Ewan ko ba, o dala lang ng gap sa edad at paniniwala. Nagdasal na lang ako sa loob ko at bumulong na alagaan ang performances hindi ng pansariling bilang ko lamang kundi kaming lahat.

At maayos nga na lumabas, hindi ko alam kung dahil sa dasal ko, pero tyak nakatulong yun.

Pagpapakilala Sa Aking Mga Kaibigan
Ni Francis Monteseña, March 31, 2006



Hindi ninyo kilala ang aking mga kaibigan.

Mamaya ay tutungo muli ako
sa aming tipanan.
Naghihintay
ang mga lingkod kong
bote ng serbesa.

At sa aking pag-uwi, ang mga kaibigan ko
ay ang mga pundidong bombilyang
tumutunghay sa aking pagkakahiga,
nakikipagtitigan.
Ewan ko kung bakit
may dala silang liwanag
sa aking isipan.
At sa bawat gilid ng dingding
ay ang mga butiking akyat-baba
sa pakikipaghabulan sa kapwa butiki
(mabuti pa silang laging naglalandi).

Muli, sa pagkakadikit ng likod sa papag,
nasanay na ang katawang pinatitigas ang laman
sa pamimisil, pikit-mata, hingang malalim.
Pagkatapos ay babangon, lalagok ng tubig,
muling hihiga at magpapasalamat

sa pinakamalapit na kaibigan sa lahat,
ang aking palad.