tabulas.com

forwarded message:
REVIEWS By Dr. Emer

Books, movies, music, food, gadgets, places, people, and everything that
delights me strong enough to write a review about it. The flow might be
irregular as I can only post as frequently as my time allows me.

Sunday, January 23, 2005
Cool, Clean, and.....how much Caffeine?

If you visit the supermarket regularly (I do my grocering on weekends), I'm
sure you have seen this new beverage and its other varieties: lemon, peach,
and apple.

This was introduced late last year, around October 2004, if I'm not
mistaken, and it is advertised as a "refreshing, non-carbonated and green
tea-based beverage," by John Gokongwei's Universal Robina Corporation
(URC).

Being half-Chinese, you would understand why Gokongwei would see wisdom in
launching this product. Other than the usual teabags you find in the Tea
section aisle of supermarkets, I do not know of any locally-produced green
tea beverage like C2. Also, with news of health benefits from drinking
green tea, the entrepreneur in Mr. John might have seen the great
opportunity in launching this product.

And so, when I saw this product, I gave it a try.

I tried the plain green tea version first, followed by peach, lemon tea,
lemon iced tea, and apple. I decided that the plain green tea flavor was
the best for me.

Everything was going great until one night I noticed that my heart rate was
going faster (my usual resting heart rate is in the 70s) everytime I drink
a bottle of my favorite C2 plain green tea beverage. I counted and I
noticed my heart rate increased to the range of 90 to 100 per minute. That
was still within normal limits, but the increase was notable. I was not
doing anything exhausting and was not also taking any other caffeinated
beverage. Also, I noticed feeling more energetic and lively, much like the
feeling I get when I take a cup of coffee or an energy drink.


Curious, I looked at the back of the plastic bottle I was holding to
search
for the nutritional information of the product. I thought I must know how
much caffeine it was pouring in my system. Only caffeine can produce
that kind of energy boost I was feeling plus the unusual heart rate
increase.
I also have a healthy heart according to my friend cardiologist
(who monitors my cardiovascular health annually) so you need not suspect
that I have some cardiac pathology to begin with.

I found NO nutritional information at the back of the C2 bottle. I looked
again and still saw NOTHING.

But it was obvious that CAFFEINE was present in this beverage, and URC
didn't think it was important anymore to tell the consumers how much it is.

URC says that C2 is "made with delicately brewed tea leaves of the Camellia
Sinensis plant" and because of this, consumers are assured that they are
"getting the healthy chemicals that make green tea today's choice drink."


But what I really would like to know is HOW MUCH CAFFEINE is in this
product.


Bottomline: A good refreshing drink, but take it moderately, and preferably
with another food item. NOT RECOMMENDED for people with heart problems.
posted by Dr. Emer at 10:06 AM

Madalasa akogn magkasakit ngayon. Last week three days akong absent. Tapos ngayong week na ito pumapasok ako kahit parang may buhat-buhat ako sa ulo. Ang sakit ng ulo ko lagi. Thursday nga para akong naha-highblood. May palpitation pa ako at hirap huminga. natatakot naman akong magpacheck up . Dati kasi noong teen-ager pa ako, nagpacheck up ako tapos di na ako pinalabas ng ospital tuluy-tuloy operation na.

Ngayon pakiramdam ko ngahihina ako. Dahil sa tumataba na siguro ako o sa kaiinom ng Bio Slim tapos ala naman akogn exercise. Ilang ulit kong binalak na bumalik sa pag-gy-gym pero natatalo ito ng katamaran ko. Hayyyyyyy.

Isang magandang experience ang pagtungo ko sa launching ng " Sa Kabila ng Ritmo" sa Powerbooks Greenbelt 4 noong Feb 4.

Tila kaming mga contributors ay celebrities na ang spotlight at attention ay nasa amin. May nag-interview pang isang TV station. Doon ko napagtantong talagang malaki na ang koneksyon ng grupo sa media. May isang representative ng taga Anvil Publishing na andoon. Maraming pagkain pagkatapos. Sana nga lang ay ang mga poets ang nagbasa ng sariling tula para tama at alam ang damdamin at igting ng tula. Bagamat maayos naman ang nagbasa na isang taga Tanghalang Pilipino ay di pa rin naging epektibo para sa akin ang pagkakabasa niya.

Natutuwa ako at may mga bagong kakilala bagamat napakalimitado ng oras. Natutuwa ako kay Lolito Go Jr. o Boom dahil siya ang kusang lumapit sa grupo naming mga taga PinoyPoets at ipinakilala ang sarili. Parang ang gaan agad ng pakiramdam ko sa taong ito. Magaan kasi ang personalidad niya at makuwento.

Hindi na ako nakapagpaalam sa grupo sa akign pagtalilis at biglang sumama ang pakiramdam ko dahil sa ilang araw na akong hina-high blood.

1.
Damong Ligaw sa Parang
Ni Francisco Montesena 2/6/06

Ikaw ay damong ligaw sa parang,
na kinakalaro ng hangin.
Tama na sa iyo ang aliwin
ng mga tutubi sa kanilang pagdapo.
Sapat na sa iyo ang ibilad
ang kabuuan sa araw.

Ang sabi mo’y damong ligaw ka lamang

Hindi alam ang layon sa pagtubo.
Kaya’t walang pagtutol
kung buhay ay maputol
nang dagliang pagbunot
upang bigyang laya ang pagtubo
ng ibang halamang
may sadyang dahilan
ang pag-usbong.

Hindi mo lamang batid
na lahat ng likha ay may dahilan,
Maging ikaw na ligaw.
Umusbong sa parang
upang kumutan ang lupang
hindi maaaring ginawin sa tulo ng ulan,
upang hindi magputik ang kalaparan, ang kapalaran,
upang sa pagtapak ng ibang likha
ay hindi tuluyang malulublob sa putikan.

Hindi ka damong ligaw na walang silbi.


2.
Walang Araw Ang Mga Puso
Ni Francisco Montesena 2/6/06


Walang araw ang mga puso.

Ayokong sukatin
sa talulot ng mga rosas
O tamis ng mga tsokolate
ang halaga ng araw na ito.
Wala sa kulay rosas,
sa higpit ng mga yakap,
sa lamig ng paligid,
o dalas ng pagniniig.

Dahil ang puso ko
ay walang piniling araw
upang mangibabaw

ang tamis
ang kulay
ang lamig
ang init.

Lahat ng araw ng puso ko
ay pagmamay-ari mo.

forwarded message:

THE LAST "I LOVE YOU"

Carol's husband was killed in an accident last year. Jim, only
52, was driving home from work. The other driver was a teener with a
very high blood-alcohol level. Jim died instantly. The teenager was
in the emergency room for less than two hours.

There were other ironic twists: It was Carol's fiftieth
birthday, and Jim had two plane tickets to Hawaii in his pocket. He
was going to surprise her. Instead, he was killed by a drunk driver.

"How have you survived this?" I finally asked Carol a year later.

Her eyes welled up with tears. I thought I had said the wrong
thing, but she gently took my hand and said, "It's all right, I want
to tell you. The day I married Jim, I promised I would never let him
leave the house in the morning without telling him I loved him. He
made the same promise. It got to be a joke between us, and as babies
came along it got to be a hard promise to keep. I remember running
down the driveway, saying 'I love you' through teeth clenched when I
was mad, or driving to the office to put a note in his car. It was a
funny challenge.

"We made a lot of memories trying to say 'I love you' before
noon every day of our married life.

"The morning Jim died, he left a birthday card in the kitchen
and slipped out to the car. I heard the engine starting. Oh no, you
don't buster, I thought. I raced out and banged on the car window
until he rolled it down. 'Here on my fiftieth birthday, Mr. James E.
Garret, I, Carol Garret, want to go on record as saying I love you!'

"That's how I survived. Knowing that the last words I said to
Jim were, 'I LOVE YOU!'"

forwarded message from emanila yahoo group


Here's a prime example of "Men Are From Mars, Women Are From Venus" offered
by an English professor from the University of Western Australia :
The professor told his class one day: "Today we will experiment with a new
form called the tandem story. The process is simple. Each person will
pair off with the person sitting to his or her immediate right. As
homework tonight, one of you will write the first paragraph of a short
story. You will e-mail your partner that paragraph and send another copy
to me.
The partner will read the first paragraph and then add another paragraph to
the story and send it back, also sending another copy to me. The first
person will then add a third paragraph, and so on back-and-forth. Remember
to re-read what has been written each time in order to keep the story
coherent. There is be absolutely NO talking outside of the e-mails, and
anything you wish to say must be written in the e-mail. The story is over
when both agree a conclusion has been reached."
The following was actually turned in by two of his English students:
Rebecca and Gary.
* THE STORY: *
(first paragraph by Rebecca)
At first, Laurie couldn't decide which kind of tea she wanted. The
chamomile, which used to be her favorite for lazy evenings at home, now
reminded her too much of Carl, who once said, in happier times, that he
liked chamomile. But she felt she must now, at all costs, keep her mind
off Carl. His possessiveness was suffocating, and if she thought about
him too much her asthma started acting up again. So chamomile was out of
the question.

(second paragraph by Gary)
Meanwhile, Advance Sergeant Carl Harris, leader of the attack squadron now
in orbit over Skylon 4, had more important things to think about than the
neuroses of an air-headed asthmatic bimbo named Laurie with whom he had
spent one sweaty night over a year ago. "A.S. Harris to Geostation 17," he
said into his transgalactic communicator. "Polar orbit established. No
sign of resistance so far..." But before he could sign off a bluish
particle beam flashed out of nowhere and blasted a hole through his ship's
cargo bay. The jolt from the direct hit sent him flying out of his seat
and across the cockpit.
(Rebecca)
He bumped his head and died almost immediately, but not before he felt one
last pang of regret for psychically brutalizing the one woman who had ever
had feelings for him. Soon afterwards, Earth stopped its pointless
hostilities towards the peaceful farmers of Skylon 4. "Congress Passes Law
Permanently Abolishing War and Space Travel," Laurie read in her newspaper
one morning. The news simultaneously excited her and bored her. She
stared out the window, dreaming of her youth, when the days had passed
unhurriedly and carefree, with no newspaper to read, no television to
distract her from her sense of innocent wonder at all the beautiful things
around her. "Why must one lose one's innocence to become a woman?" she
pondered wistfully.
(Gary)
Little did she know, but she had less than 10 seconds to live. Thousands
of miles above the city, the Anu'udrian mothership launched the first of
its lithium fusion missiles. The dim-witted wimpy peaceniks who pushed the
Unilateral Aerospace disarmament Treaty through the congress had left Earth
defenseless target for the hostile alien empires who were determined to
destroy the human race. Within two hours after the passage of the treaty
the Anu'udrian ships were on course for Earth, carrying enough firepower to
pulverize the entire planet. With no one to stop them, they swiftly
initiated their diabolical plan. The lithium fusion missile entered the
atmosphere unimpeded. The President, in his top-secret mobile submarine
headquarters on the ocean floor off the coast of Guam, felt the
inconceivably massive explosion, which vaporized poor, stupid, Laurie and
85 million other Americans. The President slammed his fist on the
conference table. "We can't allow this! I'm going to veto that treaty!
Let's blow 'em out of the sky!"
(Rebecca)
This is absurd. I refuse to continue this mockery of literature. My writing
partner is a violent, chauvinistic semi-literate adolescent.
(Gary)
Yeah? Well, you're a self-centered tedious neurotic whose attempts at
writing are the literary equivalent of Valium. "Oh, shall I have chamomile
tea? Or shall I have some other sort of F---ING TEA??? Oh no, I'm such an
air headed bimbo who reads too many Danielle Steel novels!"

(Rebecca)
A**hole.
(Gary)
B****h
(Rebecca)
F__K YOU - YOU NEANDERTHAL!
(Gary)
Go drink some tea - whore.

(TEACHER)
A+ - I really liked this one

Kagabi, napanood ko na rin ang "Dominion" the prequel to Exorcist kung saan introducing si Billy Joe Crawford. Nagkaroon na ako ng comparison sa The exorcist na pinalabas sa mga sinehan. Sayang nga at sa mga video stores lang umabot ang movie ni Billy. Dito ko lang napagtanto ang istorya talaga ng Dominion unlike doon sa ipinalabas sa sinehan na magulo ang pagkakalahad.

Magaling ang acting dito ni Billy at naaliw lamang ako na sa part na normal siya doon mo siya di makikilalang si Billy dahil sa pangit siya at doon sa part na siya si Satan mas makikilala mo siya bilang si Billy.

Pinagpuyatan ko siya hanggang 1 am at gising naman ng 5 am, inaantok tuloy ako dito sa opisina hehehehehe.

Napanood ko na rin ang the Corpse Bride, The New World, Aeonflux.

Bangkukang
Ni Francis Montesena 2/10/06


Bigla,
nagpulasan
ang mga bangkukang.

Tungo
ang naiwang pinagkalatan
sa isang gabing kasayahan.

Nag-unahan
ang mga bangkukang,

Dumaluhong
sa baso at pinggan,
nagkaapakan, nag-agawan.

Bigla,
Napisak
sa pagpalo ng tsinelas
ng nandiring maybahay.

Naglabasan
ang mga bangkukang

mula sa lungga
hanggang kamatayan.

Walang takot,
kahit paano ay nabusog
sa piyestang kalat

bago natapos ang lahat.



***Bangkukang – iba pang katawagan sa ipis

forwarded message...

HUGS



There's something in a simple hug

That always warms the heart;

It welcomes us back home

And makes it easier to part.

A hug's a way to share the joy

And sad times we go through,

Or just a way for friends to say

They like you 'cause you're you.

Hugs are meant for anyone

For whom we really care,

From your grandma to your neighbor,

Or a cuddly teddy bear.

A hug is an amazing thing -

It's just the perfect way

To show the love we're feeling

But can't find the words to say.

It's funny how a little hug

Makes everyone feel good;

In every place and language,

It's always understood.

And hugs don't need new equipment,

Special batteries or parts -

Just open up your arms

And open up your hearts.



HUGS

Scientific Research Has Shown the Following:

Every human being needs four hugs

per day merely to survive...

Eight hugs per day to maintain oneself

at a strong emotional level...

Twelve hugs per day to grow and

become a better person...

For those who aren't always comfortable with the

traditional hug, you should at least try one of the other

following forms of hugs:

A kind word.

A touch.

A loving smile.

A "Thank you!"

A "Forgive me."

A "Can I help you?"

A "I'm Sorry."

A "I Love You."

And anything else you can do to make a person

feel good about him or herself...

Re: [pinoypoets] Re: MGA TULA NG PP MEMBERS BINASA SA HOMEBOY NGAYON

Natuwa ako ng mabalitaan kong isa sa mga tula ko ay binasa ni Boy Abunda Sa Homeboy ngayong Feb 14.

Ang sa akin lamang di binanggit ang sumulat, nakakainis.

Homeboy episode: Iba’t-ibang panahon ng pag-ibig.

Host: Boy Abunda
Co-host: Frances Maquil

Guest: Gladys and Christopher
Matet and Mickey

Ang tula kong binasa:


Walang araw ang mga puso ni Francisco Montesena
– Binasa ni Boy Abunda

Ayokong sukatin sa talulot ng mga rosas
O tamis ng mga tsokolate
Ang halaga ng araw na ito.
Wala sa kulay ng rosas,
Sa higpit ng mga yakap,
Sa lamig ng paligid,
O dalas ng pagniniig.

Dahil ang puso ko
Ay walang piniling araw
Upang mangibabaw

ang tamis
ang kulay,
ang lamig,
ang init.

Lahat ng araw ng puso ko
ay pagmamay-ari mo

Soltera Sa Tumba-tumba
Ni Francis Monteseña, 2/16/06



Hindi mo na kaibigan ang oras.

Itinakas nito ang iyong kabataan
nang hindi mo namalayan.

Pinalilipas mo na lamang ang mga ito
sa maghapong pakikipagniig

ng iyong puwitan sa tumba-tumba
sa kanyang marahang pag-uga.

Minamasdan kita habang unti-unting
nilalamon ang iyong panahon

nang pagsusulsi ng punit na damit,
paggagantsilyo at pagbuburda.

Ang ilan ay may bakas pa ng luhang pumatak
dahil sa mga alaalang nilulunod mo

sa paglimot. Batid kong nananabik ka kung
may mag-aalay ng haplos sa iyong ulilang balat;

Kung may mangangahas basain ang iyong mga labi
ng halik mula sa di nakikilalang kasuyo.

Kaya naman habang naghihintay pa rin
sa pagkasi ng kapalaran ay inaaliw mo

ang iyong sarili sa pagkiliti ng hangin
sa iyong tainga habang nakapikit na umuugoy

sa kakambal mo nang tumba-tumba.

After watching the movie " Brokeback mountain" na umabot ako ng ala-una ng umaga ay narealize ko na mayroon talagang soulmate. Na hindi mo lang ito makikita sa opposite sex kundi on the same gender at sa mga bagay na buhay. Maaring sa mga alagang hayop o halaman na kinagigiliwan. Nasabi ko ito dahil sa paghahanap natin ng tunay na kaibigan o kasama sa buhay , talagang may ilalaan para sa atin ang Diyos.

Sa movie, di na ako magtataka kung bakit nakatanggap ng maraming nominasyon sa Oscars ito. Napakaganda ng cinematography lalo na doon sa location site sa mountain , sa pagpapastol ng tupa, sa mga shots ng views ng langit o kasimplehan ng buhay. Maigting ang pagkakaganap ng mga tauhan. At ito ang ilan sa mga eksenang nagustuhan ko:

1. Yung pagpapastol nila ng tupa.

2. Ang unang beses na magkaroon ng ugnayang sekswal sa pangunahing tauhan, na kita ang emosyon ng pagkagulat at pagkalunod sa damdamin.

3. Ang pinakada best ay ang eksenang nagtagpo muli ang magkaibigan after four years at di napigilan ang mga sarili.

4. Ang pagkakadiskubre ni Williams na asawa ni Ledger sa kanilang relasyon at pagtitimpi sa damdamin na hindi makompronta ang asawa.

5. Ang pagsagad ng pagtitimpi ni Gyllenhaal sa biyenang lalaki sa harap ng mesa dahil sa pakikialam sa sariling pamilya.

6. Ang pagkakabatid ni Ledger ng kamatayan ng kaibigan.

7. Ang pagharap ni Ledger sa ina at ama ni Gyllenhaal at pagtungo sa bahay nito.

8. Ang pagyakap sa natirang alaala ng kaibigan, ang mga damit na paborito nitong isuot habang nagtatagpo sila.


Hindi lamang basta gay movie ito kundi kwento ng pagtatagpo, pagkakaibigan, pagkakamulat, paghihiwalay.

Tumatanggap na ng mga aplikante ang Linangan sa Imahen
Retorika at Anyo (LIRA) para sa taunan nitong palihan.
Gaganapin ang mga palihan tuwing Sabado at Linggo
ngayong Hunyo at Hulyo sa College of Arts and Letters,
UP Diliman, QC. Ang Pambansang Alagad ng Sining na
si Virgilio S. Almario ang magiging direktor ng
workshop.


Ang lahat ng interesado ay inaanyayahang magpasa ng
limang (5) tula sa Filipino kasama ang isang maikling
bio-data at 1x1 ID picture sa LIRA Workshop c/o Dir.
Vim Nadera, UP Institute of Creative Writing, 2/F
Bulwagang Rizal UP Diliman, 1101 Quezon City. Maaari
ring ipadala ang mga ito sa e-mail address na
liraworkshop@gmail.com at/o lira_makata@yahoo.com bago
o sa ika-30 ng Abril 2006.


Ang LIRA ay organisasyon ng mga makatang nagsusulat sa
wikang Filipino. Naglulunsad ang LIRA ng taunang kurso
at palihan sa paglikha ng mga tula. Sa mga palihang
ito nagmula ang mga premyado at kinikilalang makata
tulad nina Vim Nadera, Romulo Baquiran, Mike Coroza,
at magkapatid na Roberto at Rebecca Anonuevo. Noong
Disyembre 2005, ipinagdiwang ng LIRA ang ika-20
anibersaryo nito.

Kapag Tapos Na Ang Lahat
Ni Francis Montesena, 2/17/06



Hindi ka napapagod sa paghihintay.

Kahit pa sinabi mo noong naglaho na;
na wala nang babalikan ang pamamaalam.

Hindi mo rin nagawang kilalanin
ang sumpa sa sariling ako ay tikisin,

kaya madalas sinasambit
maging sa nasasalubong na kulisap

ang pagnanasa sa aking pagbabalik.
Nakahiyaan ko na ang ipilit ang katauhan

sa sinumang umayaw. Mayroon akong hiya
na di magpatanaw pagkatapos ng kasalanang

di mo mapatawad. Nilaslas na ng iyong salita
ang damdaming naging manipis

sa palagian mong pagbaoy sa salang
minsan lang nagawa at di na gagawin.

Kaya pareho na lamang tayong magdusa,
ako sa di paglapit at ikaw sa di pagpapatawad.

Tapos na ang lahat.

May Dag-im ang Langit
Ni Francis Montesena, 2/20/06



Hindi ganoon kadalas
kung ako ay tumingala sa langit.
Ngunit ngayon ay kakaiba
ang lambong ng ulap;
Madag-im at tila babagsak ang ulan.
Iniisip ko sa aking pagtingala
kung kaya kayang pigilan
ang isang malaking pagdilim,
ang badya ng unos?
O kung di man mapigilan,
saan kaya ako tatakbo
at maghahanap ng bubong
na sisilungan?

Gayong ngayon pa lamang
na wala pa ni isang patak
na bumabagsak
ay pinagsarhan mo na ako
ng pintuan.


*** Dag-im - Kulimlim

Payak
Ni Francisco Montesena, 2/21/06



Huwag mo nang ipilit
na itulad ako sa pantas.

Ang kaya lamang dalhin ng panulat
ay mga payak na salitang

hindi kubkob sa pagdakila.
Hindi ko kayang sumabay

Sa gintong dunong na iniipot
ng mga pinagpalang iilan lamang.

Ngunit ako ay di sakim upang ipagkait
ang munti kong yamang ikinasasalat man

ay maligaya kong ibibigay. Doon lamang
sa mga matang hindi binubulag

ng mga malalaking salita kundi nakamamalas
sa lalim ng aking pagkapayak.

Hindi ako magiging kalibkib lamang
na itatapon pagkatapos malangisan.

Hindi papayag dungisan ang pagkaaba
ng pagmamagaling ng kung sinong nagtataas-taasan.

Pare-pareho lamang ang kulay
ng tintang tatatak sa ating panulaan.

Tula akong humaharap
at tula ding lilisan.

forwarded message from Yahoo group


i cdnuolt blveiee taht I cluod aulaclty uesdnatnrd waht I was rdanieg. The phaonmneal pweor of the hmuan mnid, aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it dseno't mtaetr in waht oerdr the ltteres in a wrod are, the olny iproamtnt tihng is taht the frsit and lsat ltteer be in the rghit pclae. The rset can be a taotl mses and you can sitll raed it whotuit a pboerlm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe. Azanmig huh? yaeh and I awlyas tghuhot slpeling was ipmorantt! if you can raed tihs forwrad it.

Halos 2 weeks mawawala ang boss ko papunta siya abroad. Kaya ang mga daga ay magsasaya kabilang na ako bwehehehehehheehe. Kanino pa ba niya ipagkakatiwala ang office kundi sa akin. Eh yung VP naman namin eh engot sa office admin.

Medyo napaparaning ako ng mga nakaraang week, walang pumapansin sa mga tula ko, tapos yung palitan ng comments sa group medyo naiirita ako. Yun bang kapag medyo umiiral na naman ang mga magagaling. Kuha ko yung point na dapat talaga may development sa grupo at members pero ewan ko ba kapag may message postings na kesyo ganoon ang dapat, ganito ang dapat, I feel so inferior sa mga ginagawa ko. Pero susundin ko pa rin ang payo ni Tata Raul " para maging dakila, tula lang ng tula". Kahit pa nga wala naman sa isip ko na maging dakila. Ang goal ko ngayon sana magkaroon ng compilation ang mga ginawa kong tula at drafts, maedit, maayos at eventually maging libro. Kasi close to a thousand na ang mga tula ko at nakasave lang dito sa PC ko. Paano kung magkavirus di nalintekan na ang mga pinag-isipan ko.

Natutuwa ako dahil yung mga old friends ko ay nagulat akong tinext ako after years of silence at biglang nangumusta.

Sana matuloy yung weekend plan naming pamilya na pumunta ng Baguio to watch the Flower Festival.

At kung di naman, itutuloy ko na lang ang panonood sa mga DVD na nabili ko. After yung Jet Lee's "Fearless" ay panonoorin ko naman ang " The Duelist".

Binabasa ko ngayon ang mga old issues ng " Ateneo Heights".

Patuloy tayong mag-alay ng panalangin sa mga victims at survivors ng mga trahedya sa atin.

At tila may nagbabadya pa dahil active na anamn daw ang Mayon at Taal. haaaaaaaaaaaaaayy.. Lets value life and friendship habang magkakasama pa tayo.

Sa dagsa ng balita ng kaguluhan at pagtutol naming dalawa ng nanay ko sa tv sa mga kaganapan, palagi kaming nagtatalo at nagdidiskusyon. Di ko siya maiwan dahil hinahayblad sa mga naririnig na balita, kahit gustong gusto kong pumunta sa mga lansangan at makiisa sa panawagan tulad ng nagawa ko na noong Edsa 2. Balisa siya sa mga anak na malayo sa kanya. SA bi niya "Ang lugar ng kapatid mo baka malapit sa gulo. Sana andito na alng ang mga pamangkin mo. Sana walang mangyari". At ilan pang hiling ng isang ina.

Nagkasya na lang kami sa panonood ng tv at pakikinig sa radyo.

Nag-iisip ako kung hihinto muna ako sa pagsulat ng tula at balikan ang mga dating ginagawa. Naghihintay lang ako ng ilang signs.

Manalangin tayo para sa mga biktima ng trahedya at ngayon sa paglilinaw ng isipan ng mga tagapamuno ng bayan. Magpakahinahon muna tayo para sa ating mga mahal sa buhay.