tabulas.com

kikomontesena

Walang Patak

Francisco Montesena

Hindi laging ganito;

na ang lupa ay basa.

May mga araw

na hindi madiligan ng ulan,

Dahil maging ang ulap

ay walang mailuha.

Kaya’t maghintay

man ng patak,

Kung walang mapipiga,

walang babagsak

sa gutom na lupa.

Minsan ay mabuti na rin ang ganito;

walang daang magpuputik.

Ako Ang Lansangan

Ni Francisco Rey A. Montesena

Ako ang lansangang

tinapakan ng marami,

Nadaanan at maaaring nalimutan,

ngunit hindi sa alaala ng kasaysayan.

Ilang bayani na

ang naglandas sa akin,

marami ang di kilala.

Subalit sa pananagana ng adhika

ay isinisigaw sa aking

ako ay kahati sa tagumpay ng pakikibaka.

Ako ang lansangang

pinanawan ng araw

at kinain ng dilim,

Ngunit lansangan ding

inabot ng bagong liwanag.

Kasabay sa pag-usbong

ng bagong bulaklak ng mithi,

kapayapaan, katahimikan.

Ilang buhay na ang nagbuwis

ng kapalaran sa aking kalaparan.

Ang marami’y nalugmok sa himutok,

At ang iba’y nagpasasa sa pag-asa.

Lansangan akong saksi

sa pagkabuhay  at pagkalugami

ng nakararami.

kikomontesena

Ako’y tila pusang

namaybay sa dilim

upang di mo mapansin

ang oras ng pagdating.

Sa liwanag ng buwan

ay aking napagmasdan

ang manipis mong labing

sadyang nakaawang,

naghihintay ng halik

kaya’t aking dinampian.

Saka ko nahiwatigang

panis na ang iyong laway

sa tagal ng paghihintay,

At labis na nagulat

nang bigla mong sambitin

ang pangalan ng kapitbahay.

kikomontesena

Tatak
Ni Francisco Montesena 9/19/05



Hindi ko na magawang itatak sa puno ang tinudlang puso
na may inisyal ng ating mga pangalan. Ngayon ay sa malalamig

na pader ko binubuhay ang mga damdaming hindi mo na sarili't
pag-aari.Hindi ko naman binubura ang anumang tatak na namagitan

sa atin. Nahugasan lamang ng dugo ng ilang kababayan
ang aking malay kaya't naliwanagang may mas malalim pa akong

dapat isulat at itatak maliban sa mga salita ng pagsuyo.
Hindi kita tinatalikdan o maging ang sumpaan nating saksi

ang mga natatakang puno. Kung makapaghihintay ka lamang ay mas
malagong kagubatan at mas maraming puno ang tatatakan natin

ng pangalan at pag-ibig. Ngayon kasi ay mas nangangailangan
ng aking pagkalinga ang namamatay na bayan. Tutulong muna akong

gamutin ang sugat niya. Isusulat ang mga hinaing sa mga pader
upang mapansin ng marami at makilalang dapat unahin ang dapat na

gamutin. At tiyak susunod na ang paghilom ng iba pang sugat.
Muli ay mamumulaklak ang pag-ibig na sinisikil ng paghihirap.

Ikikintal ko muna sa mga pader ang pagsuyong una kong inilaan
para sa iyo, nakasisiguro kang ang tangi mong karibal sa akin

ay ang Bayan.

kikomontesena

Dalawang araw akong nagabsent sa office. Nag-asikaso ako ng mga papers ko , application for a job abroad na ang bilis ng mga pangyayari. Sunday tinext ako ng ate ko para sa possible job sa Qatar. Monday morning kinausap ko ang agnecy nagsubmit ng bio data. Wednesday scheduled for interview ng japanese employer kaya lang di ako pwede kaya Thursday ako nagparesched. Thursday nakausap ko na ang Japanese employer at natuwa sa akin dahil sa lahat daw ng nainterview ako lang daw yata ang fluent sa English. Pinaasikaso na lahat ng papeles ko pero sumabit pa ng malaman nilang di ako marunong ng steno. Shitttttttt ginagamit pa ba ang steno sa panahong ito? Kaya ayun waiting na naman at kapag wla daw silang napili na applicants na amrunong sa steno at ako na ang kukunin. Eh ang gusto ng employer Male, bibihira lang naman ang may alam na steno sa mga lalake. Sana wala nang mag -apply na marunong nito. Two years ang contract na wlang uwian. Sana maklusot ako at makatiis. Pero di na rin umaasa, tulad noong sa GMA7 na pumasa na sa lahat, sumabit lang sa isang area na di ko naman alam gawin. Di naman ako sanay magsinungaling just to get in.

Nagpapray pa rin ako na makalusot.

kikomontesena

thursday Interview for a possible job abroad transpired like this:

Japanese: So you are still single? why?

Me: Sir it is a matter of choice. Being married today, considering the economic crisis, is like jumping on a ship.

Napangiti ang interviewer,

Japanese: If we are going to hire you and let us supposed theres an emergency on your family but we will not allow you to come to the Phils, what will you do?

Me: Sir, it is a matter of good explanation to my relatives, Yes I wil not come if the matter can be handled by my relatives without me.

What are your priorities, who comes first?

Sir, in everything I do, i always put myself on the last list. My family comes first, my job, other people and myself.

Napangiti ulit siya.

Do you smoke? No, Drink? Occassionally. Babae? Siyempre naman po and we both laugh it all loud.

I certainly passed the interview with flying colors, because I also asked personal question from him. Like I presumed you are married to a Filipina. He said Yes, how didi you know?

Do you know how to speak Filipino now?   sagot niya konti lang na amy ngiti.

hayyy sana matanggap ako. Mahirap na ang mabuhay dito sa Pilipinas.